Athens in the winter

słynny Grek Zorba

website being created

Wspomnienia Ateny

website being created

Everything comes from Greek

książki o Grecji

Athens lesser known

the greatest monuments of Athens part 1

the greatest monuments of Athens part 2

greek mythology

around Athens

Greek hits

history of Athens

Greek food

cheap food in Athens

memories of Zeus

souvenir from Greece

Athens with a teenager

website being created
website being created
website being created

ticket prices

map of Athens

Athens guidebook [pdf]

website being created

information on:

  • position,

  • ticket prices,

  • opening hours

  • other important monuments in and around Athens

you'll find in the tiles below


related links

Akropol nie jest jedynym zabytkiem w Atenach, ale z całą pewnością najpopularniejszym. Przed wejściem zawsze tworzą się spore kolejki, w których latem, często trzeba odstać nawet przeszło godzinę. Nic dziwnego, jego świetność wiele, wiele wieków wcześniej przewidziała wyrocznia delficka. Warto, o ile to możliwe, przyjść pod Akropol po zapadnięciu zmroku. Pięknie oświetlone wzgórze widać praktycznie z każdego zakątka Aten. 

Odeon Hadriana

 

    Teatr, który robi wrażenie, może dlatego, że stosunkowo dobrze go odnowiono. Ufundowany został w 161 r. n.e. przez Heroda Attyka (za czasów panowania cesarza Hadriana - Rzymianina) na cześć jego zmarłej żony. Po swoim ojcu odziedziczył on bowiem ogromny majątek, który w znacznej części przeznaczył na cele publiczne.

   Odeon wzniesiono w stylu teatrów rzymskich. Amfiteatralna widownia, która mieściła 5 tys. widzów, została wkomponowana w zbocza Akropolu. Na samym dole znajdowała się półokrągła orchestra, pokryta białym i czarnym marmurem. Całość oddzielał od miasta czterokondygnacyjny mur sceniczny, także pokryty marmurem. Łukowe otwory wypełnione były posągami. Prawdopodobnie odeon przykryty był także dachem z drewna cedrowego.

    W XX w został odrestaurowany. Do dziś wystawiane są tu spektakle i koncerty z najznakomitszymi tego świata.

Beule's Gate

 

Built in 267 CE as part of the city walls. The name of the gate comes from the name of the explorer, the French archaeologist, who discovered its remains in the nineteenth century. Today, tourists leave the Acropolis with this gate.

Odeon of Herod Attica - concerts carry on here to this day

 

An impressive theater, perhaps it has been renovated relatively well. It was rised in 161 CE. by Herod Atticus (during the reign of Hadrian - Roman) in honor of his deceased wife. He got a huge estate from his dead father, which he allocated to a large extent for public purposes.

Odeon was built in the style of Roman theaters. The amphitheater auditorium, which housed 5,000 spectators, it was incorporated into the slopes of the Acropolis. At the bottom was a semicircular orchestra, covered in white and black marble. The whole was separated from the city by a four-storey stage wall, also covered with marble. The arched holes were filled with statues. Probably the Odeon was also covered with a cedar wood roof.

In the 20th century it was restored. To this day, performances and concerts with the best of this world are performed here.


 

Eumenes' Stoa

 

A two-level, spacious 160-meter, walking portico from the 2nd century BC was built to give shelter from sun and rain to Hadrian arriving to Odeon. It was funded by Eumenes II, King of Pergamon, who was educated here with his brother Attalos (who founded Stoa in Agora).

Unfortunately, the portico was probably destroyed by Herul in the 3rd century AD. Only the wall with a row of buttresses leaning on the hill has survived to this day.

After destruction, during the Persian wars, rebuilt in the years 421 - 406 B.C.E. by the architect Mnesikles (his work is also Propylaea). The names of all builders, and there were 86, including 40 foreigners, 26 slaves and 20 free inhabitants of Athens, the type of their work, along with their origin and even social status, were written on a marble boulder that is in the possession of the Acropolis Museum.

In the 6th century, the temple was transformed into a Christian church. Later, the Turks had a harem here. In the 18th and 19th centuries the building fell into ruin.

In 1902-1909 the building was reconstructed.

Erechtheum is an achievement of Ionic architecture. Uneven terrain forced a four-level layout of the temple. The entire temple is composed of three interconnected blocks, built on a rectangular plan. A separate entrance led to each of them. The main, central building is a temple with a facade facing east. Six Ionic columns were placed in front of the facade. From the north there was a large portico surrounded on three sides by an Ionic colonnade. The roofing of the smaller southern portico was based on six caryatids. The portico was covered with a ceiling decorated with coffers. The external walls were decorated with a continuous frieze made of blue-gray limestone and marble.

The technique of making the frieze consisted of cutting out the contours of the figures in limestone and embedding marble figures in it. It gave an interesting color effect. Erechtheum is considered one of the most beautiful temples of Attica.

The name "Caryatid" refers to a resident of Karyai, a village on the north Peloponnesian. Residents, during the war with Persia around 480 B.C., took the side of the enemy. After Greece winning, the area was razed to the ground. All men were murdered, while women were captured. The column - Caryatid is to serve as a warning against betrayal.

The Caryatids in Erechtheion are called Korami, which means girls. Festively dressed, according to legend, they watch over the tomb of the legendary founder of Athens and the first king, Kekrops. Here probably stand Mykene palace in which he lived and was buried, the king, half man - half snake.

Stoa Eumenesa

 

  Dwupoziomowy, przestronny 160 metrowy, portyk spacerowy z II w. p.n.e. zbudowany został by dać schronienie przed słońcem i deszczem dla przybywających do Odeonu Hadriana. Ufundował ją Eumenes II, król Pergamonu, który kształcił się tu ze swym bratem Attalosem (ten ufundował Stoę na Agorze).

    Niestety portyk został zburzony prawdopodobnie przez Herulów w III w. n.e. Do dziś zachował się tylko mur z rzędem przypór opartych o wzgórze.

Agrippa's monument often goes unnoticed by visitors

 

Entering Propylaea, on the left is a tall marble pedestal - a monument to Agrippa. In the 2nd century BC a bronze sculpture was placed here presenting King Eumenes II and his brother Attalos on a chariot. Two brothers came to Athens to receive education. Eumenes II founded Stoa along the slope of the Acropolis, leading to Odeon Hadrian. Attalos founded Stoa on Greek Agora. Both were the winners of the race organized during the Great Panatenai. In 27, the pedestal was decorated with a statue of Roman politician, Marek Agrippa. Probably the sculpture was later taken to Constantinople.

An important monument of the Acropolis is the Temple of Athena Nike

 

Going through Propylaea to the top of the Acropolis, on the right is the tiny temple of Athena Nike, which for the Greeks meant Athena the Victorious. With time, it began to be called Nike Apteros, or Wingless. People wanting to keep the god at home, chop off her wings. They claimed that victory is temporary.

The first building dates from the 13th century BC It was the Mykene bastion. Around 550 B.C.E., during the time of Pizystrat, rised modest sanctuary dedicated to Atena Victorious. Unfortunately, during the siege of the Persians in 480 B.C.E. was demolished.

The reconstruction began two years later, in 478 B.C.E. However, little was created, practically the altar and promontory on which the temple was to stand. All efforts were transferred to the construction of the Parthenon and Propylaea. The construction of the temple was resumed in 432 B.C. and completed after 11 years. Ornamental works took another 8 years.

Facts about the Parthenon and the craftsmanship of architects:

  • to level the ground, the entire building was built on a three-stage, rectangular elevation - a stylobate,

  • the outside contour of the building had 17 columns along and 8 columns across the temple,

  • all columns represented the Doric style,

  • next, behind six columns was the pronaos, the vestibule in front of the main part of the temple - naos,

  • at the crown of the cell walls, Fidiasz placed a continuous frieze with a Panatenai procession, the reliefs were 1 m high and 60 m long in total,

  • the reliefs were not white but blue-red with gold accents,

  • behind the pronaos was naos, there, on the podium was the statue of Athena,

  • the interior of Naos, on three sides, was surrounded by a two-level colonnade

  • the outer contour of the temple was surrounded by a frieze (consisting of alternately metopes and triglifs) 60 meters long with a 1 m high Panatenai procession,

  • The eastern (entrance) tympanum refers to the birth of Athena, the west (rear) to the fight between Athena and Poseidon.

Erechtejon

 

 

     Wg legendy odbyła się tu rozgrywka między Ateną i Posejdonem o opiekę nad polis. Wbrew dzisiejszemu przeświadczeniu, nie Partenon był najsłynniejszą świątynią Akropolu. Erechtejon był najbardziej efektowną i okazałą budowlą wzgórza.

   Świątynia została wzniesiona na cześć Erechteusza (syna Ateny), jednego z pierwszych władców Aten. Zgodnie z legendą budowla stoi w miejscu jego śmierci, gdy został rażony gromem Zeusa. Prawdopodobnie znajdują się tu dwa groby: Erechteusza i Kekropsa, założyciela Aten.

      W świątyni czczono wielu bogów, Atenę, Posejdona, Zeusa i Hefajstosa, każdy miał swoją oddzielną cellę.

     Po zniszczeniu, podczas wojen perskich, ponownie  wybudowana w latach 421 - 406 p.n.e. przez architekta Mnesiklesa (jego dziełem są także Propyleje). Nazwiska wszystkich budowniczych, a było ich 86, w tym 40 cudzoziemców, 26 niewolników i 20 wolnych mieszkańców Aten, rodzaj ich pracy, razem z pochodzeniem a nawet pozycją społeczną, spisane zostały na marmurowym głazie, który jest w posiadaniu Muzeum Akropolu.

    W VI w. świątynię zamieniono na kościół chrześcijański. Później Turcy mieli tu harem. W XVIII - XIX w. budynek popadł w ruinę. W latach 1902 - 1909 zrekonstruowano budowlę.

Propylaea has two wings. On the left, pilgrims could rest and hide from the sun. Its interior was probably decorated with paintings by Polignot from Tazos and Tymajnetos. The right wing has probably not been completed. It is considered to have been used to store gifts given to Athena. The vault over Propylaea was coffered, today is white, in ancient times were blue with gold stars.

 

In the ninth century, during the Byzantine Empire, the seat of the bishop was established here. In the 13th century, during the crusades, the ruler of Athens transformed Propylaea to fortified residence. At the end of the fourteenth century, between the Propylaea and the small Nike Temple, a defensive tower was rised. During the occupation of the Ottoman Turks, the Turkish army stationed here. It was a place of fights between Greeks and Turks during the war. After regaining independence, the Greeks took care of their own culture. Fortification buildings were demolished by King Otto the Bavarian.

 

An interesting fact is that very similar constructions of the entrance gate to the temple were found in wages in Knossos and Phaistos on Crete. They were built there over 1000 years earlier than those in Athens.

     Propyleje mają dwa skrzydła. Po lewej stronie pielgrzymi mogli odpocząć i skryć się przed słońcem. Jego wnętrze prawdopodobnie zdobiły obrazy Polignota z Tazos i Tymajnetosa. Prawe skrzydło prawdopodobnie nie zostało ukończone. Uznaje się, że służyło do przechowywania darów składanych Atenie. Sklepienie nad Propylejami było kasetonowe, dziś białe, w czasach starożytnych w kolorze niebieskim ze złotymi gwiazdami.

     W IX w., w czasach cesarstwa bizantyjskiego, urządzono tu siedzibę biskupa. W XIII w., w czasie krucjat, władca Aten zaadoptował Propyleje na ufortyfikowaną rezydencję. Pod koniec XIV w. pomiędzy Propylejami a stojącą obok niewielką Świątynią Nike, postawiono wieżę obronną. W czasach okupacji Turków Osmańskich, stacjonowało tu tureckie wojsko. Było to miejsce burzliwych walk Greków z Turkami w trakcie wojny wyzwoleńczej. Po odzyskaniu niepodległości, Grecy zadbali o własne dziedzictwo kulturowe. Za sprawą króla Ottona Bawarskiego, wyburzono budowle fortyfikacyjne.

    Ciekawostką jest fakt, że bardzo podobne konstrukcje bramy wejściowej do świątyni odnaleziono w płacach w Knossos i Fajstos na Krecie. Tam powstały przeszło 1000 lat wcześniej niż te w Atenach.

The temple consists two Ionic-style porticoes and a cell (room) in which there was a statue of Wingless Nike. All built was of Pentelic marble. The stylobat (upper base plane) has dimensions of 8.27 mx 5.64 m, while the cell 3.26 m x 4.19 m. The entrance to the cell was closed.

In the cell there was a statue of Athena Nike, she had a pomegranate in her right hand and a helmet in her left. Around the temple was a frieze presenting Athena surrounded by gods and the victory of the Athenians over the Persians.

Świątynia Nike Apteros

 

   Wchodząc Propylejami, po prawej stronie znajduje się maleńka świątynia Ateny Nike.       Dla Greków "Nike" nie stanowiła osobnej bogini, była to Atena Nike czyli Atena Zwycięska. Z czasem zaczęto ją nazywać Nike Apteros, czyli Nike Bezskrzydłą. Była bowiem "ulotna", dlatego mieszkańcy pozbawili ją skrzydeł, by zatrzymać u siebie.

    Pierwsza budowla pochodzi z XIII w. p.n.e. i był to bastion mykeński. Dopiero ok. 550 r. p.n.e., za czasów Pizystrata, wzniesiono tu skromne sanktuarium poświęcone Atenie Zwycięskiej. Niestety, podczas oblężenia Persów, w 480 r. p.n.e. zostało zburzone.

    Do odbudowy przystąpiono już dwa lata później, w 478 r. p.n.e. Jednak niewiele postawiono, praktycznie ołtarz i cypel na którym miała stać świątynia. Przeniesiono bowiem wszystkie wysiłki na budowę Partenonu i Propylejów. Wznowiono budowę świątyni w 432 r. p.n.e., a zakończono po 11 latach. Prace zdobnicze zajęły kolejne 8 lat.


 


 


 


 


 


 


 


 


 

The Dionysus Theater is the oldest theater in Athens

 

On the southern slope is the Theater of Dionysus. The original, oldest Athens theater from the 6th century BC was located in the natural depression of the hill. The audience sat on the slope and the performance took place on a small wooden stage. The theater was the idea of Peisistratos, who introduced the cult of Dionysus to the city. In the 4th century BC the theater has been completely rebuilt. A stone auditorium was created, which could accommodate 17,000. viewers. A scenic building was also rised. The idea was original concept that was later copied in all Greek theaters.

Great artists staged their plays here: Sophocles, Euripides, Aristotle and Aeschylus. For this reason, the facility is considered the birthplace of modern theater.

Eastern part of the Acropolis

 

There were several temples that now no longer exist. Here stood the altar of Athena Polias, the sanctuary of Zeus, the sanctuary of the father of King Erechteus, Pandion and the Roman temple of Roma and Augustus.

Currently, there is a viewpoint from which you can admire the panorama of Athens. It is worth visiting and trying to find the Temple of Olympian Zeus or the Parliament building.

Every Sunday before the opening of the Acropolis for visitors, the guards raise a Greek flag on the mast.

Erechtheion Caryatids impress everyone

 

According to legend, a fight took place here between Athena and Poseidon for protection of the policy. Contrary to today's belief, no Parthenon was the most famous temple of the Acropolis. Erechtheum was the most impressive and impressive structure of the hill.

The temple was rised in honor of Erechteus (son of Athena), one of the first rulers of Athens. According to legend, the building stands at the place of his death when he was struck by the thunder of Zeus. There are probably two graves here: Erechteusz and Kekrops, the creator of Athens.

Many gods were worshiped in the temple, Athena, Poseidon, Zeus and Hephaestus, each with their own separate cell.

Beautiful Propylaea greets the Athenian hill

 

By Wikipedia; quot: "Propylaea in the architecture of ancient Greece is a monumental building, a gate on a rectangular plan with columns, usually leading to large temples, e.g. to Temenos - a holy place."

Construction began in 437 B.C.E. according to the design by Mnesikles. However, they were completed only after the end of the Peloponnesian War, at the turn of the 5th and 4th century BC.

Propylaea is not just a long and extensive staircase. They took into account the difference in levels between the facades. The architect designed two facades on different levels, which were connected by a wall. The outside wall was made of six columns in the Doric style, the middle two were spaced wider. This is because the Holy Road was led by this way, which the Panatenai procession entered the Acropolis. The same looking columns stood in the inner facade, from the side of the hill.

The Parthenon on the Acropolis is the most famous monument of Athens

 

The heart of all Greece is at the highest point of the hill. It is a symbol of the wealth, power of Athens and the craftsmanship of architects and artists.

The construction of the temple began in 447 B.C.E. (the previous one was destroyed by the Persians) and lasted 9 years. On the temple worked  famous architects: Iktinos and Kallikrates. Phidias needed six more years to decorate.

The name of the temple comes from Athena Partenos (Virgin of Athens), whose 11-meter statue stood in naos (the main room of the building). The proud god had a helmet on her head, she was holding a 2-meter Nike in her right hand and she supported her left on a spear. The sculpture was made of gold and ivory. She was the work of the famous Phidias. It consisted of several superimposed parts. Sometimes every part was weighed. The statue of Athena Partenos was a symbol of the power and wealth of Athens. The Parthenon was a well-guarded city treasury.

Unfortunately, it has not survived to this day. A smaller replica can be viewed at the National Archeological Museum in Athens.

The architects Itkinos and Kallikrates demonstrated the artistry and ability to introduce optical illusions when building the temple. Because this size of the building, if made according to straight lines, would create an overwhelming impression, the columns would appear curved outwards and of various thicknesses, and the floor and roof would look as if they collapsed. The architects showed remarkable knowledge to make the building look perfect:

  • the outer columns were slightly tilted from the vertical inwards, which eliminated the impression of the building diverging at the top,

  • corner columns had larger diameters than the others, they were also closer spaced, if not done, they would appear thinner,

  • all the columns were bulging and narrowing upwards, making them appear slimmer,

  • the steps on the sides of the temple and the floor were bulged, which compensated for the impression of collapsing,

  • the same was done with the roof, which additionally helped with draining rainwater.

Sightseeing of Athens begins with the Acropolis

 

The beginnings of the Acropolis dates back to the second millennium BC, when a fortified castle was rised on the hill, which around people lived. With time, more and more people came, the city grew, an Agora (a place of trade, meetings) and the city walls were created. In the 6th century BC Athens became the main city of Attica and then the hill began to transform into a place of worship. Unfortunately, in 480 B.C.E., during the Persian war, all buildings were destroyed. Pericles took care of the reconstruction, so in 449 B.C.E. building of new temples began. Under the direction of the famous Phidias, the Parthenon, Erechtejon, the temple of Athena Nike and the temple of Artemis and Propylaea were created.

An interesting fact is that from the hill criminals were thrown into the chasm (at the back of the Acropolis, on the east side).

We can still admire some of the buildings. However, you should know that what we are watching today has a very little to do with the reality that once were there. Current buildings are the work of archaeologists and historians. Athenians loved colors, dominated by blue, red and black combined with gold.

    Nazwa "kariatyda" nawiązuje do mieszkanki Karyai, wioski na płw. Peloponeskim. Mieszkańcy, podczas wojny z Persją około 480 r. p.n.e., opowiedzieli się po stronie wroga. Po zwyciężeniu przez Grecję, teren został zrównany z ziemią. Wymordowano wszystkich mężczyzn, kobiety natomiast oddano w niewolę. Kolumna - kariatyda ma służyć przestrodze przed zdradą.

   Kariatydy w Erechtejonie nazywane są Korami, czyli dziewczętami. Uroczyście ubrane, wg legendy, czuwają przy grobie legendarnego założyciela Aten i pierwszego króla, Kekropsa. Tutaj bowiem miał stać mykeński pałac w którym mieszkał i został pochowany, król, pół człowiek - pół wąż.

Fakty dotyczące budowli i kunsztu architektów:

- dla wyrównania podłoża, całą budowlę postawiono na trójstopniowym,

  prostokątnym podwyższeniu - stylobacie,

- zewnętrzny obrys budynku stanowiło 17 kolumn wzdłuż i 8 kolumn w poprzek

  świątyni,

- wszystkie kolumny reprezentowały styl dorycki,

- dalej, za sześcioma kolumnami był pronaos, przedsionek przed częścią główną

  świątyni - naos,

- na zwieńczeniu ścian celli Fidiasz umieścił fryz ciągły z procesją panatenajską,

  płaskorzeźby były wysokości 1 m i łącznej długości 60 m,

- płaskorzeźby nie były białe lecz niebiesko czerwone ze złotymi akcentami,

- za pronaosem znajdował się naos, to tam, na podium znajdował się posąg Ateny,

- wnętrze naosu, z trzech stron, otaczała dwupoziomowa kolumnada

- zewnętrzny obrys świątyni otaczał fryz (składający się na przemian z metopów

  i triglifów) o długości 160 metrów z procesją panatenajską o wysokości 1 m,

tympanon wschodni (wejściowy) nawiązuje do narodzin Ateny, zachodni (tylny)

  do sporu pomiędzy Ateną i Posejdonem.

    Świątynia składa się z dwóch portyków w stylu jońskim i celli (pomieszczenia) w której znajdował się posąg Nike Bezskrzydłej. Cała wybudowana z marmuru pentelickiego. Stylobat (górna płaszczyzna podstawy) ma wymiary 8,27 m x 5,64 m, cella natomiast 3,26 m x 4,19 m. Wejście do celi było zamykane.

    W celli znajdował się posąg Ateny Nike, trzymała w prawej ręce owoc granatu, w lewej zaś hełm. Wokół świątyni znajdował się fryz przedstawiający Atenę w otoczeniu bogów i zwycięstwo Ateńczyków nad Persami.

Brama Bernoulego

 

   Wzniesiona w 267 r. n.e. jako część murów miejskich. Nazwa bramy pochodzi od nazwiska odkrywcy, francuskiego archeologa, który odkrył jej pozostałości w XIX w.

    Dziś tędy turyści opuszczają Akropol.

Teatr Dionizosa

 

    Na południowym zboczu znajduje się Teatr Dionizosa.

Pierwotny, najstarszy ateński z VI w. p.n.e.  mieścił się w naturalnym zagłębieniu wzgórza. Publiczność siedziała na zboczu, a przedstawienie odbywało się na niewielkiej drewnianej scenie. Teatr był pomysłem Pizystrata, który wprowadził do miasta kult Dionizosa.

     W IV w. p.n.e. teatr uległ całkowitej przebudowie. Powstała kamienna widownia, w której pomieścić się mogło 17 tys. widzów. Powstał też sceniczny budynek. Pomysł był pierwowzorem, który później kopiowano we wszystkich greckich teatrach.

     Swoje sztuki wystawiali tu wielcy dramatopisarze: Sofokles, Eurypides, Arystoteles czy Ajschylos. Z tego powodu obiekt uważany jest za miejsce narodzin współczesnego teatru.

   Erechtejon jest osiągnięciem architektury jońskiej. Nierówne ukształtowanie terenu wymusiło czteropoziomowy układ świątyni. Cała świątynia złożona jest z trzech połączonych ze sobą brył, zbudowanych na planie prostokąta. Do każdej z nich prowadziło osobne wejście. Główny, środkowy budynek to świątynia z fasadą zwrócona w kierunku wschodnim. Przed fasadą umieszczono sześć jońskich kolumn.

  Od strony północnej znajdował się duży portyk otoczony z trzech stron jońską kolumnadą. Zadaszenie mniejszego, południowego portyku oparto na sześciu kariatydach. Portyki przykryto stropem ozdobionym kasetonami. Ściany zewnętrzne zdobił ciągły fryz wykonany z sinoniebieskiego wapienia i marmuru. Technika wykonania fryzu polegała na wycięciu konturów postaci w wapieniu i osadzeniu w nim marmurowych postaci. Dało to ciekawy efekt kolorystyczny. Erechtejon uważany jest za jedną z najpiękniejszych świątyń Attyki.

Partenon

 

    Serce całej Grecji, znajduje się w najwyższym punkcie wzgórza. Stanowi symbol bogactwa, potęgi Aten oraz kunsztu architektów i artystów.

   Budowę świątyni rozpoczęto w 447 r. p.n.e. (wcześniejszą zburzyli Persowie) i trwała 9 lat. Architektami byli słynni architekci: Iktinos i Kallikrates. Fidiasz na dekoracje potrzebował jeszcze sześciu lat.

     Nazwa świątyni pochodzi od Ateny Partenos (Ateny Dziewicy), której 11 - metrowy posąg stał w naos (głównym pomieszczeniu budynku). Wyprostowana i dumna bogini miała na głowie hełm, w prawej ręce trzymała 2 - metrową Nike a lewą wspierała na włóczni. Rzeźba wykonana była ze złota i kości słoniowej. Była dziełem słynnego Fidiasza. Składała się z kilku nałożonych na siebie części. Co jakiś czas każda część była ważona. Zresztą posąg Ateny Partenos był symbolem potęgi i bogactwa Aten. Partenon był dobrze strzeżonym skarbcem miasta.

    Niestety, nie zachowała się do dzisiejszych czasów. Pomniejszoną replikę obejrzeć można w Muzeum Narodowym w Atenach (zdjęcie powyżej).

Pomnik Agryppy

 

   Wchodząc Propylejami, po lewej stronie znajduje się wysoki, marmurowy cokół, pomnik Agryppy. W II w. p.n.e. ustawiono tu rzeźbę z brązu przedstawiającą króla Eumenesa II i jego brata Attalosa na rydwanie. Dwaj bracia przyjechali do Aten pobierać nauki. Eumenes II ufundował Stoę wzdłuż stoku Akropolu, prowadzącą do Odeonu Hadriana. Attalos ufundował Stoę na Greckiej Agorze. Obaj byli zwycięzcami wyścigu zorganizowanego w czasie Wielkich Panatenajów. W 27 r. cokół ozdobiono posągiem rzymskiego polityka, Marka Agryppy. Prawdopodobnie rzeźba została później wywieziona do Konstantynopola.

Propyleje

 

      Budowę rozpoczęto w 437 r. p.n.e. wg projektu Mnesiklesa. Dokończono je jednak dopiero po zakończeniu wojny peloponeskiej, na przełomie V i IV w. p.n.e.

   Propyleje to nie tylko długie i rozległe schody. Budynek uwzględniał różnicę poziomów między fasadami. Architekt zaprojektował więc dwie fasady na różnych poziomach, które łączyła ściana. Zewnętrzną tworzyło sześć kolumn w stylu doryckim, przy czym dwie środkowe były szerzej rozstawione. Tędy bowiem prowadziła Święta Droga, którą wchodziła na Akropol procesja panatenajska. Takie same kolumny stały w fasadzie wewnętrznej, od strony wzgórza.

      Ciekawostką jest fakt, iż ze wzgórza zrzucano do rozpadliny (na tyłach Akropolu, po wschodniej stronie) skazanych na śmierć przestępców.

    Część budowli wciąż możemy podziwiać. Jednak należy wiedzieć, iż to, co dziś oglądamy mało ma wspólnego z tamtejszą rzeczywistością. Obecne budowle są dziełem archeologów i historyków. Ateńczycy kochali kolory, dominował kolor niebieski, czerwony i czarny w połączeniu ze złotym.

Historia Akropolu

 

Akropol nie jest jedynym zabytkiem w Atenach, ale z całą pewnością najpopularniejszym. Przed wejściem zawsze tworzą się spore kolejki, w których czasem trzeba odstać nawet przeszło godzinę.

Nic dziwnego, jego świetność,  wiele, wiele wieków wcześniej przewidziała wyrocznia delficka.

            Początki Akropolu sięgają drugiego tysiąclecia p.n.e., kiedy postawiono na wzgórzu zamek warowny, wokół którego zamieszkała ludność. Z czasem ludności przybywało, miasto rozrastało się, powstała agora (miejsce handlu, spotkań) i mury obronne miasta. W VI w. p.n.e. Ateny stały się głównym miastem Attyki i wtedy też wzgórze zaczęło przemieniać się w miejsce kultu. Niestety, w 480 r. p.n.e., w czasie wojem perskich, wszystkie budowle uległy zniszczeniu. Perykles zadbał o odbudowę, i tak w 449 r. p.n.e. przystąpiono do budowy nowych świątyń. Pod kierunkiem słynnego Fidiasza powstał Partenon, Erechtejon, świątynia Ateny Nike i świątynia Artemidy oraz Propyleje.

PL

EN

Masz coś do dodania? Napisz do mnie przez formularz poniżej,

lub wyślij e'mail na adres:

kontakt@zwiedzo-maniacy.pl

Maybe you want to add something?

Or share something?

write in the forum or

send e'mail to the following address:

Your e-mail:
Message content:
send
send
Formularz został wysłany — dziękujemy.
Proszę wypełnić wszystkie wymagane pola!