Na pierwszy rzut oka wygląda jak ogromne pole czarnego popiołu usiane tysiącami kamiennych półokręgów. Trudno uwierzyć, że właśnie tutaj powstają jedne z najbardziej niezwykłych win na świecie. La Geria to krajobraz stworzony przez siły natury i pomysłowość mieszkańców Lanzarote, którzy nauczyli się uprawiać winorośl tam, gdzie wydawało się to niemożliwe.
📖 Dowiesz się więcej …..
W przewodniku Lanzarote z Césarem Manrique znajdziesz w nim gotową trasę zwiedzania La Gerii, polecane bodegi, najpiękniejsze punkty widokowe, miejsca na degustację lokalnych win, parkingi oraz współrzędne GPS, dzięki którym bez problemu zaplanujesz wizytę.
Przez wieki okolice dzisiejszej La Gerii były żyznym obszarem rolniczym. Uprawiano tu zboża, warzywa i winorośl, a mieszkańcy utrzymywali się z pracy na polach. Wszystko zmieniło się 1 września 1730 roku, gdy na Lanzarote rozpoczęły się jedne z najdłuższych i najbardziej niszczycielskich erupcji wulkanicznych w historii Wysp Kanaryjskich.
Przez sześć lat kolejne erupcje pokrywały okolicę grubą warstwą lawy i wulkanicznego popiołu, zwanego lapilli lub picón. Wiele wsi zostało zniszczonych, a pola uprawne zniknęły pod kilkumetrową warstwą czarnego materiału wulkanicznego. Początkowo wydawało się, że ziemia na zawsze utraciła swoją wartość i nie będzie nadawała się do uprawy.
Z czasem mieszkańcy zauważyli jednak coś niezwykłego. Warstwa lapilli nie tylko chroniła glebę przed wysychaniem, ale także zatrzymywała wilgoć z rosy i mgły, dzięki czemu ziemia pod spodem pozostawała wilgotna nawet podczas długich okresów bez opadów. To odkrycie dało początek nowemu sposobowi uprawy winorośli, który z czasem stał się symbolem Lanzarote.
Tak narodziła się La Geria – niezwykły region winiarski, w którym człowiek zamiast walczyć z wulkanicznym krajobrazem nauczył się żyć w zgodzie z naturą.
💡 Czy wiesz, że…?
Erupcje z lat 1730–1736 zmieniły nie tylko okolice La Gerii. To właśnie dzięki nim powstały krajobrazy Parku Narodowego Timanfaya, spektakularne klify Los Hervideros oraz krater El Golfo z charakterystyczną Zieloną Laguną. Zwiedzając Lanzarote, wielokrotnie będziesz odkrywać miejsca, które zawdzięczają swoje istnienie temu samemu wydarzeniu sprzed niemal 300 lat.
Na pierwszy rzut oka krajobraz La Gerii przypomina tysiące niewielkich kraterów rozsianych po czarnym wulkanicznym popiele. W rzeczywistości są to ręcznie wykopane dołki, w których sadzi się pojedyncze krzewy winorośli. Każdy z nich otacza półkolisty murek z kamieni wulkanicznych, chroniący roślinę przed silnym wiatrem, który na Lanzarote wieje przez większą część roku.
Taki sposób uprawy nie jest przypadkowy. Po erupcjach z lat 1730–1736 pola pokryła gruba warstwa lapilli, czyli drobnego materiału wulkanicznego. Aby dotrzeć do żyznej gleby, rolnicy wykopują dołki sięgające nawet kilku metrów głębokości i dopiero na ich dnie sadzą winorośl.
Warstwa lapilli pełni niezwykle ważną rolę. Działa jak naturalna izolacja – ogranicza parowanie wody z gleby, a jednocześnie zatrzymuje wilgoć pochodzącą z nocnej rosy i mgły. Dzięki temu ziemia pod spodem pozostaje wilgotna przez długi czas, mimo że na Lanzarote opady należą do najniższych w Europie.
To właśnie dlatego winorośl w La Gerii praktycznie nie wymaga sztucznego nawadniania. Natura i pomysłowość mieszkańców stworzyły system, który od ponad 250 lat pozwala uprawiać winorośl w jednym z najbardziej suchych i wietrznych miejsc archipelagu.
La Geria słynie przede wszystkim z win produkowanych z lokalnej odmiany Malvasía Volcánica, która doskonale przystosowała się do wulkanicznych warunków Lanzarote. To właśnie z jej gron powstają najbardziej charakterystyczne białe wina wyspy – świeże, aromatyczne i wyraźnie mineralne, z nutami cytrusów, owoców tropikalnych oraz kwiatów.
Choć białe wina są wizytówką regionu, w La Gerii produkuje się również wina czerwone, różowe oraz słodkie. Powstają one z kilku lokalnych i międzynarodowych odmian winorośli, jednak to Malvasía Volcánica pozostaje symbolem Lanzarote i odpowiada za większość produkcji na wyspie.
Podczas zwiedzania wielu bodeg można skorzystać z degustacji i porównać różne style win – od lekkich i wytrawnych po intensywnie aromatyczne oraz słodkie. To doskonała okazja, aby przekonać się, jak wyjątkowy charakter wulkanicznej gleby wpływa na ich smak.
🍷 Co to jest bodega?
Na Wyspach Kanaryjskich i w całej Hiszpanii bodega to winiarnia – miejsce, w którym produkuje się, dojrzewa i sprzedaje wino. Wiele bodeg w La Gerii prowadzi również degustacje, podczas których można spróbować lokalnych win i poznać tradycyjne metody ich produkcji. Niektóre oferują także zwiedzanie winnic, muzeów lub historycznych piwnic.
La Geria to nie tylko region winiarski, ale także jeden z najbardziej charakterystycznych krajobrazów Lanzarote. Tysiące ręcznie wykopanych dołków, kamienne murki i rozległe pola czarnego lapilli tworzą widok, którego nie spotkasz nigdzie indziej na świecie.
Aby zachować ten wyjątkowy krajobraz, La Geria została objęta ochroną jako Chroniony Krajobraz (Paisaje Protegido de La Geria). Oznacza to, że obowiązują tu przepisy mające na celu ochronę tradycyjnego sposobu uprawy winorośli oraz zachowanie niepowtarzalnego charakteru tego miejsca.
Dodatkowo wina produkowane w La Gerii posiadają oznaczenie Denominación de Origen Lanzarote (DO Lanzarote). Jest to certyfikat potwierdzający, że powstają na wyspie zgodnie z określonymi standardami jakości i z wykorzystaniem lokalnych odmian winorośli.
Dzięki temu La Geria pozostaje nie tylko jednym z najważniejszych regionów winiarskich Wysp Kanaryjskich, ale także żywym świadectwem pomysłowości mieszkańców Lanzarote, którzy potrafili przekształcić wulkaniczną katastrofę w niezwykły krajobraz i źródło utrzymania.
Najlepszym sposobem na poznanie La Gerii jest przejazd malowniczą drogą LZ-30, która prowadzi przez sam środek regionu winiarskiego. Po drodze mijasz tysiące charakterystycznych dołków z winoroślą, kamienne murki oraz liczne winiarnie, przy których można zatrzymać się na krótki odpoczynek lub degustację lokalnych win.
W przeciwieństwie do wielu atrakcji Lanzarote, La Gerii nie zwiedza się według wyznaczonej trasy. To miejsce najlepiej odkrywać we własnym tempie – zatrzymując się przy punktach widokowych, spacerując między winnicami i odwiedzając wybrane winiarnie. Dzięki temu można z bliska zobaczyć niezwykły sposób uprawy winorośli oraz podziwiać krajobraz, który stał się jednym z symboli wyspy.
Na spokojne zwiedzanie warto przeznaczyć od 2 do 4 godzin, a jeśli planujesz odwiedzić kilka winiarni i skorzystać z degustacji, nawet dłużej. Najpiękniej La Geria prezentuje się rano oraz późnym popołudniem, gdy niskie słońce podkreśla kontrast między czarnym popiołem wulkanicznym a bielą kamiennych murków i zielenią winorośli.
📸 Wskazówka Zwiedzo-Maniaków
Najlepsze zdjęcia La Gerii powstają z niewielkich wzniesień i punktów widokowych przy drodze LZ-30. Z góry doskonale widać charakterystyczny układ tysięcy półkolistych murków, dzięki któremu krajobraz przypomina ogromną mozaikę.
Wzdłuż drogi LZ-30 znajduje się kilka winiarni, w których można poznać tradycyjne metody produkcji wina, zwiedzić winnice oraz spróbować lokalnych trunków podczas degustacji. Każda z nich ma własną historię i nieco inny charakter, dlatego warto odwiedzić przynajmniej jedną z nich.
Bodega La Geria – jedna z najbardziej rozpoznawalnych winiarni na Lanzarote, położona w samym sercu regionu La Geria. Z tarasów rozciąga się piękny widok na charakterystyczne winnice, a na miejscu można skorzystać z degustacji i kupić lokalne wina.
Bodegas El Grifo – najstarsza winiarnia na Lanzarote, działająca nieprzerwanie od 1775 roku. Oprócz degustacji można tu zwiedzić zabytkowe piwnice oraz niewielkie muzeum poświęcone historii winiarstwa na wyspie.
Bodegas Rubicón – rodzinna winiarnia znana z tradycyjnych win oraz spokojnej atmosfery. Organizuje degustacje i pozwala z bliska poznać lokalne odmiany winorośli.
Bodegas Stratvs – nowoczesna winiarnia, która łączy współczesną architekturę z wulkanicznym krajobrazem La Gerii. Oprócz degustacji oferuje możliwość zwiedzania obiektu i cieszy się dużą popularnością wśród turystów.
🖤 Dlaczego La Geria jest symbolem Lanzarote?
To nie jest tylko region winiarski. To dowód na niezwykłą pomysłowość mieszkańców wyspy. Po katastrofalnych erupcjach XVIII wieku zamiast porzucić zniszczone pola, nauczyli się wykorzystywać wulkaniczny popiół do uprawy winorośli. Dzięki temu powstał krajobraz, którego nie zobaczysz nigdzie indziej na świecie.