Istnieją kontrowersje co do jej daty i czasu trwania. Prawdopodobna chronologia waha się między VIII a VI w. p.n.e.
Eretria i Chalkis, czyli dzisiejsza Chalkida, były wówczas wiodącymi potęgami wyspy.
Do czasu wojny nie konkurowały ze sobą. Co więcej, wspólnie korzystały z dobrodziejstw Równiny Lelantyńskiej położonej pomiędzy nimi.
Równina Lelantyńska to żyzny obszar na mało urodzajnej wyspie. Prawdopodobnie za sprawą rzeki Lelas, gleba była tu urodzajna. Teren równiny wykorzystywano rolniczo do uprawy m.in. winorośli.
Chalkis i Eretria do pewnego czasu wspólnie użytkowały równinę, korzystając z jej dobrodziejstw.
Nie jest znana dokładna data wybuchu wojny. Przyjmuje się, że było około 710 roku.
Nie jest też znana dokładna przyczyna konfliktu. Wiadomo, że pod koniec VIII w. p.n.e., Eubeę nawiedziła bardzo dotkliwa susza. Towarzyszący jej głód być może doprowadził do tego, że każde z Polis zaczęło rościć sobie prawo do urodzajnej Równiny Lelantyńskiej.
Wiadomo, że wojna między Chalkidą a Eretrią rozszerzyła się na inne regiony. Pewne jest, że po stronie Eretrii opowiedziały się: Milet, Chios i Magara a po stronie Chalkidy stanęły: Samos, Korynt, Sparta.
Po tak długiej wojnie, Eubea stała się zaściankiem. Chalkida i Eretria wyszły z wojny wyniszczone. Utraciły swoje dawne znaczenie polityczne i gospodarcze.
Z bitwy Chalkida wyszła zwycięsko, zdobyła najlepszy rolniczy region Eubei. Stała się też głównym miastem wyspy.
Tyndareos, król Sparty miał dwie córki, starszą i ukochaną Klitajmestrę oraz Helenę, przyczynę wielu trosk.
Klitajmestra pierwotnie poślubiona została Tantalowi, królowi pobliskiej krainy zwanej Amyklaj. Wspólnie tworzyli kochającą się rodzinę. Ich miłość dopełniły narodziny syna.
Niestety, tam gdzie jest władza, szczęście jest ulotne.
Klitajmestra, będąca jeszcze w połogu, doświadczyła strasznej tragedii. Agamemnon, król Myken napadł na Amyklaj, zabił Tantala oraz małe dzieciątko, a Klitajmestrę uprowadził. Pojechał z nią do Sparty, by za zgodą Tyndareosa poślubić królewnę Sparty i tym samym przejąć władanie nad krajem.
Tyndareos, w obawie przed gniewem silnego wojownika, nieczuły był na błagania udręczonej i nieszczęśliwej córki. Wybrał spokój kraju. Oddał rękę Klitajmestry Agamemnowi, który tym samym został przyszłym władcą Sparty.
Helena, młodsza siostra Klitajmestry, nie była prawowitą córką Tyndareosa, tylko Zeusa. Bóg Olimpu, zauroczony Ledą, królową Sparty, pojawił się pod postacią białego łabędzia by ją posiąść.
Helena, owoc upojnej nocy Zeusa i Ledy, od najmłodszych lat w niczym nie przypominała Tyndareosa, który domyślał się, że nie jest ojcem królewny. Skutkowało to brakiem miłości wobec dziewczynki oraz scenami zazdrości wobec żony.
Leda, nie dając sobie rady z ciągłym poniżaniem popełniła samobójstwo, gdy Helena miała zaledwie kilka lat.