Historia stolicy wyspy Rodos

Trzy, najsilniejsze mocarstwa wyspy: Ialisos, Kamiros i Lindos, w 408 r. p. n.e. założyły nowe miasto w miejscu, w którym handel morski miał możliwość rozkwitnąć.

Wybór okazał się trafiony.

Północny cypel wyspy położony jest na skrzyżowaniu dróg między Europą, Attyką i Bliskim Wschodem. Kupcy napływali tu więc z odległych krain zapewniając mieszkańcom dobrobyt.

Nowopowstałe, starożytne miasto postawione zostało zgodnie z siatką hippodamejską, miało dobrze przemyślaną i rozbudowaną sieć kanalizacyjną i wodociągową. Potęgę miasta potwierdzał ogromny Kolos Rodyjski, który witał statki wpływające do portu.

Silne trzęsienie ziemi, które nawiedziło miasto w 226 r. p.n.e. przewróciło kolosa i mocno uszkodziło urbanistykę miasta, a morale mieszczan mocno ucierpiało.

Okres rzymski

W 164 r. p.n.e. wyspę Rodos przejęli Rzymianie. Miasto, pod władzą okupanta nie ucierpiało. Utrzymało zabytki i piękno. Nadal było znanym i cenionym ośrodkiem nauki i sztuki. Części kolosa leżące na ziemi przyciągały turystów z odległych krain.

W średniowieczu Rodos utrzymało opinię ważnego punktu handlowego, co sprzyjało zainteresowaniu innych mocarstw. Najpierw zostało spalone przez plemię z Cylicji (dzisiejsza Turcja), później, w VI w. n.e. zdobyte przez Arabów. Ci wywieźli resztki kolosa, gdzie przetopili na monety.

W 1204 roku, w ramach IV krucjaty, grecki szlachcic Leo Gabalas, przejął panowanie nad wyspą.

Okres panowania Zakonu Joannitów

W 1307 roku, na wyspę Rodos przybył Zakon Rycerzy św. Jana Chrziciela. W mieście Rodos ustanowili swoją siedzibę. Wybudowali i ufortyfikowali kamienne miasto, które w 1988 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

W 1480 roku rozpoczęła się ekspansja Imperium Osmańskiego na Rodos. Udało się wówczas odeprzeć ataki tureckie zarówno od strony morza, jak i lądu.

Po zwycięskiej bitwie, Wielki Mistrz Zakonu Joannitów umocnił fortyfikacje miasta, wybudował podziemne tunele i fosy, które w razie potrzeby, można było wysadzić w powietrze, uniemożliwiając tym samym przedostanie się wrogim siłom.

W 1522 roku nastąpiło drugie oblężenie przez Imperium Osmańskie, tym razem pod wodzą Sulejmana Wspaniałego.

Po około pół rocznym oblężeniu, 29 grudnia Wielki Mistrz Zakonu Joannitów i Sulejman Wspaniały podpisali rozejm na mocy którego rycerze mogli opuścić miasto z dobytkiem jaki zdołają umieścić na swoich statkach. Mieszkańcom początkowo pozwolono praktykować swoją religię, jednak nie mogli wszczynać buntów.

Okres panowania Imperium Osmańskiego

Turcy zmusili mieszkańców do opuszczenia Kamiennego Miasta zbudowanego przez Rycerzy Joannitów.

Postawili własne budowle, takie jak meczety, łaźnie, nowe rezydencje. Wiele istniejących budowli dostosowali do własnej religii kultury i stylu życia. Większość kościołów przekształcili w meczety a duże i bogate domy w rezydencje dla siebie.

W 1856 r. w prochownię pod kościołem św. Jana, uderzył piorun. Nie tylko zniszczone zostały zabytkowe budowle, zginęło także wielu ludzi.

Prawdopodobnie, o czym Osmanowie nie wiedzieli, pod kościołem przechowywana była amunicja jeszcze z czasów walki między Rycerzami Zakonu Joannitów a Imperium Osmańskim w 1522 roku.

Upadek Imperium Osmańskiego nałożył się z silnymi trzęsieniami ziemi nawiedzanymi co rusz miasto Rodos i przyległy teren.

Okres panowania włoskiego

W 1912 r. włoskie wojska zajęły wyspy Dodekanezu, w tym Rodos.

Do miasta sprowadzony został Florestano di Fausto, włoski architekt, który został autorem planu nowego miasta, przy czym:

• uszanował Stare Miasto zbudowane przez Zakon Rycerzy św. Jana, wyburzając jedynie domy poza murami lub zbudowane w czasie osmańskim,

• przekształcił istniejące cmentarze osmańskie położone tuż za murami kamiennego miasta, w tereny zielone,

• w porcie Mandraki zaprojektował nowy, włoski styl łączący elementy osmańskie, weneckie, renesansowe i lokalne,

• odbudował Pałac Wielkiego Mistrza,

• utworzył Instytut Badań nad Historią i Kulturą regionu.

Okres II wojny światowej

Miasto Rodos było poddane ciągłym bombardowaniom aliantów.

W lipcu 1944 roku władze nazistowskie nakazały deportację ponad 1700 Żydów mieszkających w Rodos, z których 1200 zostało zamordowanych w Auschwitz.

Obecnie

Miasto położone jest na północnym cypelku wyspy. Ciekawostką jest fakt, że o ile większość miasta leży nad Morzem Egejskim, to południowy kraniec nad Morzem Śródziemnym.

Panuje klimat śródziemnomorski, z bardzo gorącym latem.

Rodos jest stolicą wyspy. Mieści się tu wiele urzędów i instytucji regionu Południowego Wybrzeża Egejskiego.

Stolica stanowi najbardziej zaludnioną część wyspy, w liczbie około 50 000 osób, co stanowi około 60% wszystkich mieszkańców. Latem wartość wzrasta do przynajmniej 100 000, gdyż w granicach miasta działa wiele baz noclegowych, do których pracownicy zatrudniani są sezonowo.

W stolicy znajduje się Szpital Państwowy Rodos, z wieloma oddziałami i bazą dla karetek pogotowia. Dysponuje także lądowiskiem dla helikopterów, dzięki czemu obsługuje pilne przypadki z pobliskich wysp.

14 km na południowy−zachód znajduje się międzynarodowe lotnisko połączone nie tylko z liniami czarterowymi, ale także ze wszystkimi głównymi greckimi wyspami, Grecją lądową, oraz Cyprem.

Z portu morskiego odpływają promy do Pireusu, Krety, Kos i innych popularnych wysp greckich, w tym pobliskiej i chętnie odwiedzanej Symi.

Komunikacja miejska obsługiwana jest przez firmę autobusową RODA (autobusy koloru niebieskiego i białego) oraz KTEL (autobusy koloru pomarańczowego).

Ulice w mieście są głównie jednokierunkowe. Wzmożony, letni ruch powoduje duże utrudnienia i korki, a znalezienie wolnego miejsca parkingowego często graniczy z cudem. W przypadku chęci odwiedzenia stolicy w ramach jednodniowej wycieczki samochodowej, wygodnym wydaje się pozostawienie auta na obrzeżach miasta.

Główne atrakcje miasta:

• Kamienne Miasto Joannitów,

• Port Mandraki,

• Starożytny Akropol,

• Park Rodini,

• spacer kamienną promenadą poza zabudowaniami miasta,

• kino 3D.